ASIMINA LABRAKU – BESOS CON SABOR A ASPIRINA

Traducción: Mario Domínguez Parra

 

besos con sabor a aspirina

Si en mi mano estuviese
te obligaría a que leyeses el poema
con el tono de una mujer distinta a la Coreuta
principal de una tragedia antigua
–las coreutas principales guardan el secreto con arrogancia
las otras van a la zaga–
Con una rareza hacia la pronunciación de la palabra
donde la ironía ocultará el drama
Y así con detalles no profanados
las señales de los tiempos bosquejarías
–personas que interpretan absortas
encerradas en sí mismas y jadeantes
las situaciones
tristes, melancólicas y agresivas casualmente
las que olvidan y las olvidadas
y otras cosas a las que ya no deseo ofrecer el espacio
de tu esmero hacia ellas
excepto en el poema–
Entrarías en el asunto principal
observando al punto al público
con una mirada inmóvil
para describir la noche que pasó

La asamblea ayudó
Y sin embargo la memoria ya se evidenciaba sobre el escenario
La familiaridad de los amantes
continuaba con paso firme
Primera actriz teatral experta
en llenar los vacíos de la acción
que, al alejar del escenario lo superfluo,
también focalizó su dulzor en los dos cuerpos

No esperes que te cuente otros detalles
es tu turno para completar la obra
Pero la sientes a partir de lo que te falta
Yo con un ¡ay! concluiré el poema…

¡Ay! ¡Y cómo… asesinada más tarde cayó la noche
sobre las sábanas!
En sus pliegues
dos palmas enganchadas en la tranquilidad de un
deseo satisfecho ._

 

φιλιά με γεύση ασπιρίνης

Απ’ το χέρι μου αν περνούσε
Θα σ’ υποχρέωνα το ποίημα να διαβάσεις
Με το ύφος γυναίκας άλλης από την Κορυφαία
Του χορού αρχαίας τραγωδίας
– οι κορυφαίες αγέρωχα κρατούν τα μυστικά
οι άλλες, πάσχουν –
Με μιαν ιδιοτυπία ως προς την εκφορά του λόγου
όπου η ειρωνεία θα καλύπτει το δράμα
Κι αφού με λεπτομέρειες ασύλητες
Τα σημάδια των καιρών θα σκιαγραφούσες
– άνθρωποι που ενεργούν αφηρημένα
κλεισμένοι στους εαυτούς τους κι ασθμαίνοντες
τις καταστάσεις
θλιμμένοι, μελαγχολικοί κι επιθετικοί ενδεχομένως
ξεχνώντες και ξεχασμένοι
κι άλλα που χώρο δεν θέλω άλλο να προσφέρω
από τη προσοχή σου σε αυτά
παρά στο ποίημα –
Στο κυρίως θέμα θα έμπαινες
Κοιτώντας ευθέως το ακροατήριο
Με βλέμμα ακίνητο
Τη βραδιά που πέρασε να περιγράψεις

Η συνάθροιση βοήθησε
Κι όπως η μνήμη γινόταν πλέον φανερή στη σκηνή
Η οικειότητα των εραστών
Προχώρησε με βήμα σίγουρο

Πρωταγωνίστριας θεάτρου έμπειρης
Τα κενά της πράξης να συμπληρώσει
Κι απομακρύνοντας απ’ τη σκηνή τα περιττά
Εστίασε στα δυο κορμιά και το γλυκασμό τους

Λεπτομέρειες άλλες να σου πω, μη περιμένεις
Σειρά σου το έργο να συμπληρώσεις
Όπως το αισθάνεσαι κι από ’κείνο που σου λείπει
Εγώ μ’ ένα αχ! το ποίημα θα κλείσω…

Αχ! Και πώς… σκοτωμένη έπειτα έπεφτε η νύχτα
στα σεντόνια!
Στις πτυχές τους
Δυο παλάμες γαντζωμένες στην ησυχία μιας
χορτασμένης ηδονής ._

 

Anuncios
Esta entrada fue publicada en Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης στα Ισπανικά, Δικές μου μεταφράσεις. Guarda el enlace permanente.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s